Co jeść w Gruzji? Kuchnia gruzińska - 25 potraw, których musisz spróbować [2026]

Ostatnia aktualizacja tego bloga: Wrzesień 2026

Krótko: co koniecznie zjeść w Gruzji

W Gruzji koniecznie spróbuj chaczapuri (serowego placka), chinkali (pierogów-sakiewek z gorącym bulionem w środku) oraz mcwadi (szaszłyka z rożna). Kuchnia gruzińska opiera się na serze, chlebie, orzechach i ziołach — jest sycąca, aromatyczna i tania. Za obiad w lokalnej restauracji zapłacisz około 25–35 GEL (ok. 40–55 zł).

Szóstka, której nie odpuszczaj

Chaczapuri adżarskie Serowa łódka z jajkiem i masłem
Chinkali Pierogi-sakiewki z bulionem — czubek zostaw na talerzu
Mcwadi Szaszłyk grillowany na winnej latorośli
Badridżani nigwzit Rulony z bakłażana z pastą orzechową
Czurczchela Orzechy w zastygłym soku winogronowym — idealne w drogę
Wino qvevri Wino z glinianych amfor, wpisane na listę UNESCO

Jesz bezmięsnie? Gruzja to jeden z najbardziej przyjaznych wegetarianom kierunków — mnóstwo dań z fasoli, bakłażana i sera. A chinkali je się palcami: łapiesz za czubek, nadgryzasz brzeg, wypijasz gorący bulion ze środka, a twardy czubek (tzw. kudi) zostawiasz na talerzu.

Gruzja co jesc jedzenie chaczaputi chinkali

Chaczapuri — serowy placek w wielu odsłonach

Chaczapuri to narodowe danie Gruzji i symbol tutejszej gościnności: drożdżowe ciasto z nadzieniem ze słonego sera. Każdy region piecze je inaczej — poniżej pięć wersji, które warto rozpoznać w karcie i zamówić świadomie.

Chaczapuri adżarskie (acharuli)

Najbardziej rozpoznawalna wersja: ciasto uformowane w kształt łódki, wypełnione roztopionym serem suluguni, a na wierzch trafia surowe żółtko i kostka masła. Całość miesza się przy stole, a następnie odrywa brzegi ciasta i macza w gorącym, serowo-jajecznym środku. Pochodzi z Adżarii — regionu wokół Batumi nad Morzem Czarnym.

Gdzie najlepsze: u źródła, czyli w Batumi i wzdłuż wybrzeża adżarskiego. To prawdziwa bomba kaloryczna — jedna łódka spokojnie najada dwie osoby.

Chaczapuri imeretyńskie (imeruli)

Wersja podstawowa i najczęstsza w całym kraju: okrągły, płaski placek z serem zapieczonym w środku. Prosty, ale to właśnie po nim poznasz jakość kuchni — dobre imeretyńskie ma cienkie ciasto i hojne, ciągnące się nadzienie. Pochodzi z Imeretii, regionu wokół Kutaisi.

Chaczapuri megrelskie (megruli)

Jak imeretyńskie, ale z serem zarówno w środku, jak i roztopionym na wierzchu — wersja dla tych, którym sera nigdy za wiele. Pochodzi z Samegrelo (Mingrelia) w zachodniej Gruzji, regionu słynącego z ostrzejszej, bardziej wyrazistej kuchni.

Penovani, achma i gurijskie — wersje dla odkrywców

Penovani Z ciasta francuskiego, kwadratowe, złożone w kopertę z serem w środku. Chrupiące i lekkie.
Achma Warstwowe, jak serowa lasagne — ciasto i ser ułożone na przemian. Specjał adżarski.
Gurijskie Złożone w półksiężyc, z serem i gotowanym jajkiem. Tradycyjnie na Boże Narodzenie.

Lobiani — chaczapuri z fasolą

Ten sam typ placka, ale zamiast sera — nadzienie z rozgniecionej fasoli, często z dodatkiem wędzonej słoniny. Sycące, tańsze od serowych wersji i idealne na wynos w drogę w góry. W wersji bez mięsa to danie w pełni wegańskie — popularne zwłaszcza w poście.

Ceny orientacyjne: chaczapuri w piekarni od ok. 3,50 GEL, w restauracji zwykle 8–15 GEL (ok. 12–22 zł) zależnie od wersji i wielkości.
chaczapuri adzarskie gruzja co jesc

Chaczapuri adzarskie. Warto spróbować i samemu ocenić czy wa smakuje surowe żółtko. I pamiętajcie, że jedno chaczapuri na dwie osoby to więcej niż potrzeba.

Chinkali — pierogi-sakiewki z gorącym bulionem

Chinkali to drugie obok chaczapuri danie narodowe: duże pierogi w kształcie sakiewki, zlepione u góry w charakterystyczny czubek. W środku kryje się farsz i — co najważniejsze — gorący bulion, który powstaje podczas gotowania. Klasyczne nadzienie to mielona wołowina z wieprzowiną, cebulą, czosnkiem i kolendrą, ale spotkasz też wersje z serem, ziemniakami, grzybami czy pieczarkami.

Jak jeść chinkali — krok po kroku

1 Złap pieróg palcami za twardy czubek na górze. Widelca i noża się nie używa.
2 Nadgryź brzeg ciasta i najpierw wypij gorący bulion ze środka — ostrożnie, potrafi poparzyć.
3 Zjedz resztę pieroga wraz z farszem. Możesz posypać świeżo mielonym pieprzem.
4 Twardy czubek (tzw. kudi) zostaw na talerzu — jest zbyt zbity, by go zjeść. Po zostawionych czubkach Gruzini liczą, ile pierogów zjadłeś.
Ceny orientacyjne: ok. 1,5–2 GEL za sztukę (ok. 2–3 zł). Zamawia się je na sztuki — porcja startowa to zwykle 5 sztuk na osobę.

Dobra wiadomość dla wegetarian: chinkali z serem, ziemniakami lub grzybami to pełnoprawne danie, nie tylko dodatek. Wersje ziemniaczane smakiem przypominają nasze pierogi ruskie.

chinkali z mięsem

Tak, chinkali to generalnie gruzińska wersja naszych pierogów. Ale z rosołkiem w środku :) Wszystkie których probowaliśmy były pyszne, ale mnie osobiście najbardziej smakowały w restauracji Doli w Kutaisi.

Chleby i placki regionalne

Poza chaczapuri Gruzja ma całą rodzinę wypieków, których często nie znajdziesz poza regionem ich pochodzenia. Te trzy warto zapamiętać — zwłaszcza jeśli Twoja trasa prowadzi przez Swanetię i zachód kraju.

Kubdari — mięsny chleb ze Swanetii

Narodowe danie Swanów i najważniejszy wypiek górskiej Swanetii: drożdżowe ciasto wypełnione nie serem, lecz ręcznie siekanym, ostro przyprawionym mięsem (wołowina, jagnięcina lub wieprzowina) z cebulą i kminem. Mięso nie jest mielone, tylko krojone w kawałki, dzięki czemu ma wyraźną strukturę. Kubdari zostało wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Gruzji w 2015 roku.

Gdzie najlepsze: w Mestii i wioskach Swanetii, u źródła. W Tbilisi też je zamówisz, ale górska wersja to zupełnie inny poziom. Ja polecam restaurację Twin Peaks w Mestia, gdzie jadłam najlepsze na świecie kubdari.

Chwisztari i elardżi — kukurydza i ser

Chwisztari Smażony placek z mąki kukurydzianej z zatopionym w środku serem suluguni. Pochodzi ze Swanetii, popularny też w Samegrelo. Ciągnący się i chrupiący zarazem.
Elardżi Gęsta, elastyczna masa z mąki kukurydzianej i dużej ilości sera — ciągnie się jak fondue. Specjał Samegrelo, mocno sycący.

Mczadi i szoti puri — codzienne pieczywo

Mczadi Małe, chrupiące placuszki z mąki kukurydzianej, bez nadzienia. Na zachodzie kraju często zastępują chleb — jada się je z lobio i serem.
Szoti puri Wydłużony, czółenkowaty chleb pieczony na ściankach glinianego pieca tone. Podstawa każdego gruzińskiego stołu — najlepszy prosto z pieca.

Dania mięsne

Gruzińskie mięso to przede wszystkim grill i wolno duszone gulasze w glinianych naczyniach. Oto pięć pozycji, które warto znać.

Mcwadi — gruziński szaszłyk

Duże kawałki wieprzowiny, wołowiny lub jagnięciny grillowane na węglu z winnej latorośli, która nadaje mięsu charakterystyczny aromat. Podawane bez marynaty, tylko z cebulą i sosem tkemali lub granatem. Najlepsze mcwadi je się w Kachetii, w sercu krainy wina.

Ostri i czaszuszuli — ostre gulasze wołowe

Kawałki wołowiny duszone w gęstym sosie pomidorowym z czosnkiem, ostrą papryką i ziołami. Ostri jest bardziej pikantne, czaszuszuli łagodniejsze i gęstsze. Oba podaje się wrzące, prosto z gliny, do maczania chleba szoti.

Szkmeruli — kurczak w sosie czosnkowym

Podsmażony kurczak duszony w kremowym sosie z mleka i ogromnej ilości czosnku. Pochodzi z regionu Racza. Danie dla miłośników czosnku — intensywne i sycące, idealne z chlebem do wybierania sosu.

Odżachuri — mięso z ziemniakami

Domowe danie jednogarnkowe: kawałki wieprzowiny smażone z ziemniakami, cebulą i ziołami. Nazwa oznacza "rodzinne" — i tak właśnie smakuje: prosto, sycąco, bez fajerwerków.

Czakapuli — wiosenny gulasz z jagnięciny

Jagnięcina duszona z kwaśnymi śliwkami tkemali, estragonem i młodą cebą. Kwaskowe, zielone i bardzo aromatyczne. Tradycyjnie jada się je wiosną i na prawosławną Wielkanoc, głównie w Kachetii.

Ceny orientacyjne: gulasze mięsne 20–35 GEL (ok. 30–50 zł), mcwadi liczone na porcję lub wagę — zwykle 15–25 GEL.

Jedno z pyszniejszych dań jakich próbowałam w Gruzji było Odżachuri w guesthousie w którym nocowaliśmy - Hotel and restaurant Chubezeni. Proste - bo tylko ziemniaki z mięsem, ale z jakiegoś powodu pamiętam je do dzisiaj.

Kolejnym daniem, które trzeba spróbować to Szkmeruli. Jak dotrzecie do Stepantsminda, znajdź restaurację Tiba i zamów to danie. Jest obłędne!

Zupy

Zupy nie są w Gruzji tak wszechobecne jak przekąski, ale te kilka to prawdziwe klasyki — ciepłe, sycące i często ratunkowe po zbyt długim wieczorze.

Charczo — gęsta zupa wołowa

Najbardziej znana gruzińska zupa: gęsta, aromatyczna, na wołowinie, z ryżem, orzechami włoskimi, kwaśną śliwką i mieszanką przypraw chmeli suneli. Wyrazista i lekko pikantna — danie samo w sobie, nie przystawka.

Chikirtma i chaszi

Chikirtma Kremowa zupa drożdżowa zagęszczana jajkiem, z nutą kwaskowatości. Łagodna i aksamitna — dobra dla osób, które nie lubią ostrego.

Próbowałam, można powiedzieć, że smakuje jak nasz rosół z mąką :D. Szczerze, to ciężko powiedzieć czy dobra czy nie, jak dla mnie trochę bez wyrazu.

Chaszi Gęsta zupa z flaków i nóżek wołowych, jadana wcześnie rano z czosnkiem. Tradycyjny gruziński środek na kaca — nie każdemu przypada do gustu, ale to kawał kultury.

Wegetariańsko i wegańsko w Gruzji

Gruzja to jeden z najbardziej przyjaznych wegetarianom kierunków w regionie — i to bez udawania. Prawosławny post (kilka razy w roku, w tym długi post przed Wielkanocą) sprawił, że przez wieki powstała cała kuchnia bezmięsna i bezmleczna. Dań oznaczonych jako samarkhvo (postne, czyli wegańskie) szukaj w każdej karcie.

Pchali Pasty z siekanych warzyw (szpinak, burówka, fasola) z orzechami włoskimi, czosnkiem i octem, podawane jako kolorowe kuleczki. Wegańskie, lekkie, idealne na start.
Badridżani nigwzit Plastry smażonego bakłażana zawinięte wokół pasty z orzechów włoskich z czosnkiem, posypane granatem. Jedno z najlepszych gruzińskich dań w ogóle.
Lobio Gulasz z czerwonej fasoli z ziołami i przyprawami, podawany w glinianym garnku z plackami mczadi. Sycące, tańsze od mięsnych dań i w pełni wegańskie.
Adżapsandali Duszone warzywa — bakłażan, papryka, pomidory, cebula — z czosnkiem i kolendrą. Gruziński krewny ratatouille, serwowany na ciepło lub zimno.
Wskazówka: jarosze mają jeszcze łatwiej — imeretyńskie chaczapuri, chinkali z serem, chwisztari i wszystkie dańa z suluguni są bezmięsne. Weganie: pytaj o menu samarkhvo i celuj w lobio, pchali, mczadi oraz lobiani bez słoniny.
pchali pasty z orzechow gruzja co jesc

Pchali to jedno z moich ulubionych potraw w Gruzji. Wszędzie gdzie próbowałam smakowały pysznie i tak samo, więc nie polecam żadnej konkretnej knajpy, ale nie wyjeżdżaj z Gruzji dopóki ich nie spróbujesz.

Sosy i przyprawy — sekret gruzińskiego smaku

To właśnie przyprawy i sosy odróżniają kuchnię gruzińską od wszystkich sąsiednich. Część z nich możesz przywieźć do domu jako najlepszą jadalną pamiątkę.

Sosy

Tkemali Kwaśny sos ze śliwek, do mięs i ziemniaków. Bywa czerwony lub zielony.
Adżika Ostra pasta z papryki, czosnku i ziół. Uwaga — potrafi być bardzo pikantna.
Satsebeli Sos pomidorowo-orzechowy z przyprawami, uniwersalny dodatek do wszystkiego.
Badże Gęsty sos orzechowy podawany m.in. z drobiem (np. w daniu saciwi).

Przyprawy

Chmeli suneli Sztandarowa mieszanka ziół, która nadaje daniom ten "gruziński" posmak.
Sól swańska Aromatyczna sól z czosnkiem, papryką i ziołami ze Swanetii. Świetna pamiątka.
Szafran imeretyński Suszony nagietek, nie prawdziwy szafran — daje kolor i łagodny aromat.
Niebieska kozieradka Utsho suneli — orzechowo-ziemista nuta obecna w wielu gruzińskich daniach.

Słodycze

Czurczchela — gruziński "snickers"

Orzechy (najczęściej włoskie lub laskowe) nawleczone na sznurek i wielokrotnie zanurzane w zagęszczonym soku winogronowym, który zastyga w gumowatą powłokę. Wiszą na co drugim straganie, w kolorach od beżu po bordo. Odżywcze, efektowne i idealne na prezent do Polski — długo się przechowują.

Kozinaki, pelamuszi i nazuki

Kozinaki Chrupiące plastry orzechów w karmelu z miodu. Tradycyjnie na Nowy Rok.
Pelamuszi Gęsty budyń z soku winogronowego, podawany na zimno. Łagodny, mączno-owocowy.
Nazuki Słodki chleb z cynamonem i goździkami, sprzedawany przy drodze w miasteczku Surami.
churczchela slodycze z gruzji

Mnie osobiście nie smakowały, ale warto spróbować. To bardzo oryginalna rzecz, której nie widziałam nigdzie indziej.

Co pić w Gruzji

Wino z amfor qvevri

Gruzja uchodzi za kolebkę wina — tradycja sięga tu około 8000 lat. Najbardziej wyjątkowa jest metoda qvevri: wino fermentuje w wielkich glinianych amforach zakopanych w ziemi. Ta technika została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO w 2013 roku. Kraj uprawia ponad 500 rodzimych szczepów winogron.

Szukaj czerwonego Saperavi oraz białych Rkatsiteli i Mtsvane. Charakterystyczne są też wina "bursztynowe" (amber / kachetyjskie) — białe wina robione jak czerwone, ze skórkami. Sercem winiarstwa jest region Kachetia na wschodzie.

Chacha — gruzińska "grappa"

Mocna winośniawka destylowana z wytłoków winogronowych, często domowej roboty. Bezbarwna i naprawdę mocna — podawana do chinkali albo jako "toast na koniec". Traktuj z respektem.

Lemoniada tarhun, Borjomi i matsoni

Tarhun Jaskrawozielona lemoniada estragonowa — sowiecki klasyk, który trzeba spróbować.

Mnie osobiście nie posmakowała, bo ma mocno anyżkowy smak, a to nie moje klimaty, ale innym może smakować.

Borjomi Słona woda mineralna z wulkanicznych źródeł. Smak specyficzny, ale to duma kraju.
Matsoni Fermentowany napoj mleczny, kwaskowy, podobny do jogurtu. Rozcieńczany bywa napojem.
gruzinskie wino

W naszej podróży po Gruzji próbowaliśmy wielu różnych rodzajów wina, w tym z owoców granatu i Kindzmarauli Chelti. Te dwa zdecydowanie najbardziej nam smakowały. Były bardzo delikatne, ale wyraziste.

Supra — gruzińska uczta i rola tamady

Supra to nie zwykła kolacja, lecz gruzińska uczta i instytucja kulturowa. Stół ugina się od dziesiątek dań podawanych naraz, a całość prowadzi tamada — toastmaster wybierany na początku biesiady. To on wyznacza rytm picia i kolejność toastów, które bywają długie, poetyckie i wznoszone m.in. za pokój, przodków i gości. Nikt nie pije, zanim tamada nie skończy toastu.

Dobrze wiedzieć

Na suprze pije się wino, nie piwo — zmiana na piwo bywa odbierana jako nietakt. Jeśli nie pijesz alkoholu, spokojnie toastuj lemoniadą, sokiem lub wodą — nikt nie będzie naciskał.

Nie masz zaproszenia do gruzińskiego domu? Suprę zorganizują też kwatery rodzinne i lokalni operatorzy — koszt zwykle od ok. 50 do 130+ GEL od osoby, zależnie od standardu i tego, czy jest profesjonalny tamada i śpiew polifoniczny.

Ile kosztuje jedzenie w Gruzji [2026]

Jedzenie w Gruzji jest tanie, zwłaszcza w rodzinnych knajpkach poza centrami turystycznymi. Poniżej orientacyjne ceny (1 GEL to ok. 1,4 zł).

Chinkali (1 szt.) 1,5–2 GEL
Chaczapuri w piekarni od 3,5 GEL
Chaczapuri w restauracji 8–15 GEL
Obiad w taniej restauracji 25–35 GEL
Lampka wina 10–15 GEL
Piwo w restauracji 5–7 GEL

Pełne rozbicie budżetu — noclegi, transport, atrakcje — znajdziesz w moim przewodniku: ile kosztuje wyjazd do Gruzji.

Co jeść w trasie — region po regionie

Gruzińska kuchnia jest regionalna — każdy zakątek ma swoje specjały, których najlepiej próbować u źródła. Oto co zamawiać w konkretnych miejscach na trasie.

Tbilisi Przekrój całego kraju na jednym stole — wszystkie wersje chaczapuri, chinkali, dania mięsne i najlepszy wybór restauracji. Zajrzyj też na bazar Dezerter po sery, przyprawy i czurczchelę.
Batumi i Adżaria Miejsce na chaczapuri adżarskie u źródła — oraz na świeże ryby i owoce morza z Morza Czarnego. Sprobuj też achmy.
Kutaisi i Imeretia Ojczyzna chaczapuri imeretyńskiego. Central Market w Kutaisi to raj dla łasuchów — domowe wino, miód, sery i przyprawy.
Zugdidi i Samegrelo Region najbardziej wyrazistej, ostrej kuchni. Tu spróbujesz chaczapuri megrelskiego i elardżi, a adżika jest wszechobecna.
Swanetia (Mestia) Górski koniec świata i dom kubdari, chwisztari oraz soli swańskiej. Tutejsze wersje są cięższe i bardziej sycące — idealne po dniu w górach.

Plan na konkretne miejsca i atrakcje w tych regionach znajdziesz w tekście co zobaczyć w Gruzji.

Gdzie jeść — jak nie trafić w pułapkę turystyczną

Szłkaj lokali pełnych Gruzinów, nie tylko turystów. Menu po gruzińsku (z tłumaczeniem) to dobry znak, obce menu ze zdjęciami przy głównym deptaku — gorszy.
Zamawiaj regionalne specjały tam, gdzie powstały — adżarskie w Batumi, kubdari w Swanetii. Smakują nieporownanie lepiej u źródła.
Porcje są ogromne. Zamawiaj mniej, niż myślisz — jedna łódka chaczapuri i kilka chinkali najadają dwie osoby. Resztę bierze się na wynos bez skrępowania.
Bazary (Dezerter w Tbilisi, Central Market w Kutaisi) to najlepsze miejsce na sery, przyprawy, czurczchelę i pamiątki — taniej i świeżej niż w sklepach dla turystów.
Chcesz poznać kuchnię z lokalnym przewodnikiem? Kulinarne spacery po Tbilisi, degustacje wina i warsztaty chinkali to najlepszy skrót do prawdziwych smaków Gruzji. Zobacz kulinarne wycieczki

Najczęściej zadawane pytania

Co koniecznie zjeść w Gruzji?
Absolutne must-try to chaczapuri (serowy placek, zwłaszcza w wersji adżarskiej z jajkiem) oraz chinkali (pierogi-sakiewki z gorącym bulionem). Do tego mcwadi (szaszłyk), badridżani nigwzit (bakłażan z orzechami), czurczchela na słodko i lampka wina qvevri.
Ile kosztuje obiad w Gruzji w 2026?
Obiad w taniej, lokalnej restauracji to ok. 25–35 GEL na osobę (mniej więcej 40–55 zł). Chinkali kosztują 1,5–2 GEL za sztukę, chaczapuri 8–15 GEL, lampka wina 10–15 GEL. Jedzenie na mieście w Gruzji jest wyraźnie tańsze niż w Polsce.
Jak prawidłowo jeść chinkali?
Złap pieróg palcami za twardy czubek na górze — nie używa się noża ani widelca. Nadgryź brzeg ciasta, wypij gorący bulion ze środka, a potem zjedz resztę z farszem. Twardy czubek (kudi) zostawia się na talerzu.
Czy Gruzja jest przyjazna wegetarianom?
Bardzo. Dzięki tradycji prawosławnego postu istnieje cała kuchnia bezmięsna i wegańska. Jarosze mają do wyboru chaczapuri, chinkali z serem i chwisztari, a weganie lobio, pchali, adżapsandali i mczadi. Szukaj w karcie oznaczenia samarkhvo (dania postne).
Co pić w Gruzji oprócz wina?
Sprobuj chachy (mocnej winośniawki), lemoniady tarhun (zielona, estragonowa), wody mineralnej Borjomi oraz fermentowanego matsoni. Wino qvevri z amfor pozostaje jednak wizytówką kraju — Gruzja uchodzi za kolebkę winiarstwa.
Czym różnią się rodzaje chaczapuri?
Adżarskie ma kształt łódki z jajkiem i masłem, imeretyńskie to okrągły placek z serem w środku, a megrelskie ma ser dodatkowo na wierzchu. Do tego penovani z ciasta francuskiego, warstwowa achma i lobiani z fasolą zamiast sera.
Czy kuchnia gruzińska jest ostra?
Umiarkowanie. Większość dań jest aromatyczna, ale nie piekąca. Ostrość pochodzi głównie z sosów i past — przede wszystkim z adżiki. Kuchnia zachodnia (Samegrelo) bywa ostrzejsza niż wschodnia. Łatwo dobrać łagodne opcje.
Co to jest supra i kim jest tamada?
Supra to tradycyjna gruzińska uczta z mnóstwem dań i licznymi toastami. Prowadzi ją tamada, czyli toastmaster wybierany na początku biesiady, który wyznacza rytm picia i wznosi kolejne, często poetyckie toasty. Na suprze pije się wino, nie piwo.
Jakie kulinarne pamiątki przywieźć z Gruzji?
Najlepsze to czurczchela (długo się przechowuje), sól swańska, przyprawa chmeli suneli, sosy tkemali i adżika oraz butelka gruzińskiego wina lub chachy. Kupisz je taniej na bazarach — Dezerter w Tbilisi lub Central Market w Kutaisi.
Co gruzińskiego zjeść na słodko?
Klasyk to czurczchela — orzechy w zastygłym soku winogronowym. Warto spróbować też kozinaki (orzechy w karmelu), pelamuszi (budyń z winogron) i nazuki (słodki chleb z cynamonem i goździkami z miasteczka Surami).
Jeśli ten przewodnik oszczędził Ci godzin klikania po forach — możesz mi postawić kawę. Za każdą taką publikacją stoi kilka tygodni: podróż, zdjęcia, notatki, pisanie i aktualizacje. Wszystko udostępniam za darmo, bo wierzę, że warto ośmielać innych do podróżowania na własną rękę. Dzięki, że tu jesteś! ❤ Postaw mi kawę →
Za darmo

Pobierz gotowy plan podróży po Gruzji (PDF)

Zostaw e-mail i odbierz moją kompletną trasę dzień po dniu — miejsca, dystanse i praktyczne wskazówki w jednym pliku.

Pobierz plan →

Opowiedz o swoich przygodach w Gruzji odwiedź mnie na social media:

Nie przegap nowych postów!

Zapisz się na mój newsletter, a raz na 2 tygodnie dostaniesz nową dawkę inspiracji i porad podróżniczych!

Twoje dane będą wykorzystane TYLKO do wysłania tego newslettera!

Niektóre linki zawarte w tym blogu są linkami partnerskimi. Jeśli kupisz któryś z powyższych produktów, używając moich linków, dostanę małą prowizję. Nie zmieni to w żaden sposób ceny dla Ciebie! Dziękuję za wspieranie mojej strony!

Kamila - autorka bloga Polka w Podrozy

O autorce

Od 2022 roku prowadzę Polka w Podróży — blog o samodzielnych, budżetowych podróżach po Azji Południowo-Wschodniej i Afryce Północnej. Byłam w ponad 30 krajach, a wszystkie trasy, noclegi i środki transportu, o których piszę, sprawdziłam osobiście. Piszę tylko o tym, co znam z autopsji — dlatego moje przewodniki są konkretne, aktualne i realne do wykonania.

Previous
Previous

Tbilisi — co zobaczyć? Mój plan i ceny 2026.

Next
Next

Gruzińska Droga Wojenna i Kazbegi — trasa, koszty i porady (2026)